Red de solidariteit, reactionairen op de barricade voor behoud België

In dit land zijn alle waarden omgekeerde waarden. Als voorbeeld neem ik de actie ‘Red de solidariteit’. Hier gaat het om een oproep van onze intelligentsia en onze kunstenaars om het behoud van de staat België te eisen. In bijna alle landen van de wereld waar er één of ander onafhankelijkheidstrijd is geweest, of waar die nu nog aan de gang is, stond of staat de intelligentsia en de meeste kunstenaars en al wat zich verder progressief noemt achter de onafhankelijkheidseisen.

Niet zo in dit landje!

Alles wat zich hier progressief noemt wijst de onafhankelijkheid van het volk af en pleit op de meest reactionaire wijze voor het behoud van de unitaire onderdrukkingstaat. Deze mensen die zich open en progressief voordoen staan met hun eis dicht op de lijn van de belgicistische reactionaire kliek die dezelfde bezwaren had tegen de onafhankelijkheid van Congo.

De achterliggende bezwaren tegen een onafhankelijk Congo zijn zo ongeveer dezelfde als de bezwaren die de ‘Red de solidariteit’-actievoerders nu hebben. Men is tegen het feit dat een volk zijn eigen middelen zou moeten kunnen beheren. Men is tegen het feit dat een volk zelfbeschikkingsrecht wil. Ook in het geval van de Congolese onafhankelijkheid was het voor iedereen duidelijk dat er een eind zou komen aan het stelen van andermans rijkdom. Gedaan met het stelen en transfereren van goederen en grondstoffen van Afrika naar België. Bah!, transfers… het is een Belgische ziekte.

De bende jakhalzen die het geld en de welvaart van de Congolezen nu al decennia in hun vette beurzen stopten moesten met lede ogen zien hoe hun vette winsten en hun lucratieve postjes en baantjes nu in rook zouden opgaan. Ook zij riepen de Congolezen op om zich niet in het avontuur te storten. Geen experimenten die de solidariteit tussen Congolese en Belgische burgers in gevaar kon brengen, zo luide het! Waren we niet allemaal lid van dezelfde natie? De Belgische burgerij – en vooral het koningshuis – wilden die zwarte Belgen nog wel helpen om van hun grondstoffen en hun rijkdom af te komen.

Die burgerij was verslaafd geraakt aan de rijkdom die van Afrika naar hier werd versleept. Solidair verdelen was de boodschap, de zwarten zouden het werk doen en de Belgische poenpakkers zouden de moeilijke opdracht krijgen het geld onder elkaar te verdelen. Maar die Congolezen waren jammer genoeg egoïsten die niet langer medeleven en solidariteit wilden opbrengen voor hun Belgische landgenoten. Ze gingen door met hun idiote onafhankelijkheid, ingegeven door kortzichtig eigenbelang. Was hier sprake van ‘eigen volk eerst’? Dat verfoeilijke zwarte gedachtegoed? Hun leiders waren onverantwoordelijke separatisten, en zeker die Lumumba. Maar die heeft zijn verdiende loon gekregen. Hij werd een kopje kleiner gemaakt. Het was dan ook een collaborateur gebleken. Hij had samengewerkt met de Russen. Voor het goed van het eigen volk durfde hij dat dan nog beweren. Nogal goed dat de Belgische staat ruime ervaring had opgedaan om met collaborateurs af te rekenen. Die zwarte Congolezen hebben zich desondanks toch afgescheurd. Dat mag volgens onze elite niet meer gebeuren. De kolonie Vlaanderen moet aangehecht blijven. Daarom ‘Red de solidariteit’, zo dat de geldstromen en de rijkdom verder onder het Belgische profitariaat kan worden verdeeld.

De bedoelingen van de Belgische elite zijn zuiver: Zuiver diefstal!!!