Beurscrisis

“Ik ben er zeker van dat speculatieve activiteiten negatieve effecten hebben. Maar daar denk ik niet aan, en daar kan ik geen rekening mee houden. Als ik zou ophouden om een aantal zaken te doen omwille van morele scrupules, zou ik ophouden een speculant te zijn. Ik heb niet het minste berouw om geld verdiend te hebben bij de devaluatie van het Britse pond. Ik heb niet tegen het Pond gespeculeerd om Engeland te helpen of om het te schaden. Ik heb het gedaan om geld te verdienen”.

Dat zei George Soros in The Guardian van 19 december 1992.

Hoeveel demoliberalen hebt u beursspeculatie al een misdaad horen noemen? Geen enkele allicht, want zij zijn de politieke waterdragers van heel deze financiële zwendel. Zij zijn “verdraagzaam” voor allerlei vormen van onrecht – is het uit domheid, lafheid, kwaadwilligheid of een combinatie van dat alles? Politici hebben in theorie nochtans de wettelijke macht om duidelijk te bepalen wat diefstal is en wat niet, wat sociaal profitariaat is en wat niet. Intellectuelen zouden dan weer de verstandelijke macht moeten hebben om hun volk voor te lichten. Zij doen echter geen van beiden iets, tenzij hun volk voorliegen. Ze gaan Soros en co toch geen strobreed in de weg leggen, zeker?

Ondertussen geven de excessen van het financiële casinokapitalisme de werkende en ondernemende volksgenoten, en vooral de jongeren steeds meer de (terechte) indruk dat eerlijke arbeid niet langer loont. De toenemende bestaansonzekerheid en onrechtvaardigheid samen met het wegvallen van morele en culturele referentiekaders – beide door het liberalisme! – kan niet anders dan onze meest kwetsbare volksgenoten op de duur aanzetten tot illegaal gedrag. De sociale tijdbom kan niet blijven tikken. Geen liberale politiestaat of totalitaire democratie zal de golf van ontevredenheid kunnen tegenhouden.

Dat alles zijn in een notendop dus de “zegeningen” van de liberale globalisering – met haar dominantie van de financiële markten op de reële economische sectoren en met haar publieke en private schulden, waarvan de winsten in de zakken van het internationale groot(leen)kapitaal verdwijnen. Bijzondere “dank” zijn we dus verschuldigd aan beurszwendelaar en demoliberaal (fervente pleitbezorger van de Open Society) George Soros voor de illustratie van dit alles!