Eurosongcircus 2008: Rusland wint (en dat was het enige goede)

Het Eurosongcircus 2008 is voorbij. Grote winnaar werd Rusland. Indien we achter de schermen kijken naar wie en wat, dan kan men zich als normale mens door dit spektakel weinig aangetrokken voelen. Eerste vaststelling is dat het circus de hele gay-meute aantrekt. Mensen mogen zich thuis gerust “verkeerd parkeren”, maar naar buiten komen met propaganda voor “anders gedrag” is net ietsje van het goede teveel. Op de Nederlandse televisie – doorgaans veel informatiever dan de Vlaamse kleuterzenders – wijdde NOVA een deel van de zendtijd aan het gegeven dat er een onlosmakelijke band bestaat tussen het Eurosongcircus en de holebi-wereld. Vorig jaar won een lesbische Servische en eindigden Oekraïense travestieten op de tweede plaats. Het enige goede aan die overwinning was dat de overwinning naar een mooi land ging. Het Servische volk is heden nog steeds nationalistisch.

Dit jaar ging de overwinning naar Rusland. Jammer voor het gay-circus – indien ik beelden zie van de gay-parade in Brussel, dan is het holebi-gebeuren een totaal gestoord circus – maar Dima Bilan is hetero, ondanks het feit dat zijn foto’s massaal verschenen op gay-sites.

Het moet gezegd worden : Rusland manifesteert zich meer en meer in de wereld. Geplaatst voor de eindronde voetbal, toptennissers (m/v), wereldkampioen ijshockey, gouden medailles bij het ijsschaatsen, Zenit Petersburg dat 3 jaar na CSKA Moskou de Europese beker voetbal wint, … Er komt geen einde aan de succesreeks. De sportieve competities zoals voetbal bevatten een pak minder niet-autochtonen dan de West-Europese competities. Ze hebben het ooit heel eventjes geprobeerd, maar zijn nu na een koude douche teruggekomen op die beslissing. Met die Braziliaantjes en andere goedkopen voetbalslaven was het blijkbaar altijd iets. Herbekijk eens een match Zenit Peterburg – Standard (Luik), tijdens de voorronde van de Europabeker 2007-2008. U zal denken dat er maar één Europese ploeg op het veld staat.

De Russen scoren zeer hoog met eigen volk. Hier zit een bewuste politiek achter. Indertijd zei voormalig president Poetin – na het importeren van voetbalslaven zoals de Westerlingen graag doen – “dat er minder buitenlanders in de Russische competitie moeten spelen”. Een goede beslissing.

Stel u voor dat onze multi-cul-fanaten in Israël zouden opkomen voor het invoegen van 40% Palestijnse spelers in hun nationale ploeg … . Wat zouden zij te horen krijgen ?

Ik zou graag aan multi-cul-extremisten zoals Fred Erdman, Claude Marinower, Manuel Abramowicz en anderen (van joodse origine) vragen of zij akkoord gaan:

- indien ik in de Israëlische competitie veel meer Palestijnen zou willen zien voetballen;

- indien hun Eurosong-kandidaat een zwarte uit Nigeria zou zijn;

- indien het Israëlische parlement voor meer dan 50% zou gevuld worden met mensen uit een ander land zoals Syrië, Iran en Palestina. (Dit is het geval met het Brussels parlement.)

- indien er ook in Israël wetten worden gestemd die ‘racisme’ verbieden waardoor de Israëlisch zich niet mogen uitspreken tegen teveel vreemdelingen – misschien een raar voorstel, want is Israël zelf een vreemde entiteit in het Midden-Oosten: ze zijn zelf migranten;

- indien we wetten willen opleggen die hun geschiedenis “anders” uitleggen en waar het joodse volk als schuldig wordt bevonden voor alles wat er de laatste 100 miljoen jaar op aarde is fout gelopen; waarin bijvoorbeeld het ontkennen van de joodse rol in verschillende revoluties met al de bloedige gevolgen strafbaar wordt gesteld;

Ik zou graag het antwoord kennen van de joodse vooraanstaanden die in Europa voor de multi-cultuur pleiten op de vraag of ze alles wat West-Europa heeft moeten slikken ook zij zouden slikken. Kan ik ervan uitgaan dat zij als volleerde anti-racisten akkoord zullen gaan met deze voorstellen ?

Terug naar het Eurosong-circus. Hierna volgen een paar Europese landen en hun zangers-zangeressen.

De “Brit” Andy Abraham

De “Duitsers” No Angels

Van links naar rechts : Nadja Benaissa uit Marokko (gemengd Marokkaans-Bosnisch), Lucy Daikovska uit Bulgarije, Jessica Wahls – Afro-Amerikaanse (zwarte vader en Duitse moeder) en Sandy Mölling (echt Duits).

De “Nederlandse” Hind

De Oost-Europese landen stuurden volop eigen volk naar het liedjesfestival.

Ik heb niets tegen die zangers van andere origine dan het land dat ze vertegenwoordigen. Waarschijnlijk zijn ze net als onze Vlaamse zangers en zangeressen zeer sympathiek. Ik maak echter wel een andere keuze dan de respectievelijke openbare omroepen die talent van eigen bodem weigeren. De openbare omroepen worden massaal door de heersende politiek gestuurd. Die politiek volgt een koers van anti-blank racisme. Sommige omroepen kunnen aan de multi-culturele lokroep niet weerstaan.

We kunnen ons de vraag stellen wat landen zoals Israël en Turkije op het “EURO”songfestival doen. Dit jaar zou zelfs Marokko hebben meegedaan. Door een interne kwestie is hun eerste deelname uitgesteld naar 2009. Wedden dat op een dag Zimbabwe, China en Antarctica zullen meedoen?

Kris Roman

Hoofdcoördinator Euro-Rus

Coördinator N-SA

www.eurorus.org