Met een sterke staat tegen het handelarendom!

Steeds was de Vlaamse economie ingebed in de West-Europese zienswijze: productie van goederen en voedsel. Vlaanderen was tot de jaren ‘50 in belangrijke mate agrarisch, met slechts beperkte industriële centra. Sinds de jaren ‘50 en ‘60 kwam de industrie naar Vlaanderen en nam de productie van goederen een hoge vlucht. Op het Europese continent heeft men steeds de nadruk gelegen op productie: Frankrijk als de graanschuur van Europa, Duitsland met z’n industriegebieden,… Handel vond er uiteraard wel plaats, maar was al bij al nog redelijk beperkt. Handel voeren daarentegen als centrale economische activiteit was en is vooral een thalassocratische aangelegenheid: iets voor de Angelsaksische wereld, iets Atlantisch, voor de handelvoerende “zeemachten”. Vlaanderen en een reeks andere Noord-Europese streken mogen dan wel historisch bijvoorbeeld betrokken geweest zijn in de Hanze, maar nooit was handel op zich de kern van de ganse economische activiteit.

Sinds de jaren ‘70, met de opgang van het liberale extremisme van Hayek en consoorten, is er een sluipende Atlantisering van de West-Europese economieën – en niet in het minst van de Vlaamse economie – bezig. Onder de toenemende tertiarisering van de economie (een toename van de diensten ten koste van agrarische en industriële activiteit) leeft er ook een evolutie naar het omvormen van de economie naar een lege doos: steeds minder produceren, steeds meer verhandelen. De prijs die we daarvoor betalen, is gigantisch: afhankelijkheid van het buitenland inzake goederen en voedsel, toenemende greep van het internationale grootkapitaal op de economie, zware verkeersproblemen (varieert van de DHL-problematiek en de nachtvluchten tot en met de overvloed aan vrachtwagens op de snelwegen), … Liberale propagandisten menen dat Vlaanderen (en de rest van west-Europa) dezelfde weg moeten blijven opgaan: ons landje uitbouwen tot een logistieke “hub” met “just-in-time en just-in-place delivery” zoals deze internationalisten dat in keurig Nederlands noemen.

Het hoeft geen betoog dat we als nieuw-solidaristen gekant zijn tegen deze door de liberale krachten gewenste evolutie. Autarchie op Europees vlak, marktafscherming, invoerquota,… moeten eigen productie beschermen. Een handelareneconomie is niets anders dan economische degeneratie zoals parlementarisme in wezen politieke degeneratie is. Vlaanderen als een logistiek knooppunt waar productie van goederen verder afneemt, is een Vlaanderen dat volledig is overgeleverd aan de internationale financiële wereld. Diensten zijn nodig en tertiarisering kan toenemen, zolang internationale handel op zich maar niet de kern van een economie en een economisch beleid gaan vormen! Vlamingen en de andere Europeanen hebben de plicht zich te verzetten tegen de Engels-Amerikaanse handelarenmentaliteit. Ondermeer daartoe is er nood aan een Vlaamse Sociale Republiek, een sterke staat die als enige een dam vormt tegen de ver-”trust”-ing en verslaving door het handelarendom. Indien conservatieven, socialisten en nationalisten zouden samenwerken en hun broedertwist zouden beslechten, kan er een front ontstaan tegen de “Überfremdung” vanwege het internationale kapitalisme, liberalisme of overblijfselen van het marxisme. In gans Europa is nood aan dergelijke sterke volksstaten!