Nieuw-Solidaristisch Alternatief!
Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!
-
-
Propaganda
-
Congres N-SA
-
Laatste reacties
Jan op Bolsjewisering van het ka… Jan op Bolsjewisering van het ka… Jan op Bolsjewisering van het ka… Flávio Gonçalves op Nieuwe webstek! Thellenza op Kosovo, Kosova of wat and…
NeoMil zei
Helemaal akkoord! Hier nog eentje:
http://soulidarieta.hautetfort.com/media/00/01/1408247619.jpg
En zoals ik eerder deze dag elders heb gesteld: Als je tijd hebt om aan zulke zaken te besteden, gebruik die dan voor een deftig boek of artikel te lezen.
voorhoede zei
Er zijn twee generaties jongeren, NeoMil. Er is het Facebook-kamp van de “lege”, “kletsende”, “inter-passieve” en “narcistische” individuen en het Fight-Club-kamp, tegelijk verwoestend en scheppend. Wij hebben kamp gekozen!
Super-ik
Dat neemt niet weg dat het moderne beeld van het individu wankel is. Het verlangen te voldoen aan het ideaal opent immers steeds een leegte – ook als het een verlangen is naar een perfecte versie van mijzelf, ofwel een super-ik. Het moderne individu is een evenwichtskunstenaar die het denkbeeldige idee dat hij een vrij individu is, en dus in principe alle vrijheid heeft om succesvol een aantrekkelijk te zijn, moet zien te rijmen met de paranoïde werkelijkheid dat hij het niet is. Daarom is het super-ik net zo goed een raadsel als die goeie ouwe God. Het is zelfs nog erger: omdat we denken dat het onze ideale ‘ik’ is dat we najagen, in plaats van een verheven God, is er altijd de illusie van bereikbaarheid.
Om te voorkomen dat we worden geconfronteerd met de mogelijke ontmaskering, besteden we volgens Žižek onze passiviteit uit. We zijn interpassief. We blijven druk bezig opdat de leegheid van ons geklets niet wordt onthuld. Eigenlijk zijn we doodsbang dat die leegheid het woord neemt, en ons confronteert met ons narcisme. Ondertussen creëren we met dat geklets een levenloze, door en door gerationaliseerde wereld. Bang voor werkelijke gebeurtenissen die ons wankel evenwicht zouden verstoren kiezen we voor de schijnwereld van het bezig blijven. De kracht om dit vol te houden halen we niet uit bevredigen van het genot – zoals cultuurpessimisten willen – maar juist uit het uitstel door de onderwerping aan een ideaal. Onze maatschappij is daarmee een virtuele, door en door gerationaliseerde samenleving, waarin alles is ontdaan van zijn wezen: we hebben koffie zonder cafeïne, bier zonder alcohol. Zelfs de politiek is volgens Žižek besmet door dit levenloze geklets, waarbij een echte keuze – bijvoorbeeld voor een ander economisch systeem – niet meer kan worden gemaakt.
Hoe ontsnappen we aan deze verveling? We moeten beseffen dat de gerationaliseerde werkelijkheid volgens de regels van de psychoanalyse altijd een ’surplus’ aan verlangen oproept – al die rationaliteit confronteert ons volgens de taaltheorie van Lacan meer en meer met onze leegte: hoe meer rationaliteit, hoe meer de mens zich verloren zal voelen. Het verlangen te ontsnappen wordt steeds groter, en dat resulteert in én steeds meer repressie én in toenemende fantasieën over een totale vernietiging – iets waar hollywoodfilms, zoals Fight Club, overigens regelmatig op zinspelen.
http://www.filosofiemagazine.nl/00/fm/nl/121/artikel/4889/index.html