Spaanse regering wil miljoen niet-Europese vreemdelingen naar landen van herkomst!

De centrum-linkse Spaanse regering wil tot een miljoen niet-Europese vreemdelingen laten terugkeren naar de landen van herkomst! Hiermee bewijst de regering dat een terugkeerbeleid mogelijk, wenselijk, realistisch is. Allicht voor het eerst sinds decennia wordt hiermee een taboe doorbroken, een standpunt dat totnogtoe enkel door “extreem-rechts” werd verdedigd: een terugkeerbeleid in plaats van integratie of assimilatie.

De Spaanse intenties bewijzen dat er niks racistisch of onmenselijks aan dit voorstel is. Het is de logische oplossing voor de door het grootkapitaal georganiseerde mensenhandel waarbij men immigranten toeliet om de economie ten dienste te staan. Bij wijze van stimulans wil de Spaanse regering migranten zonder werk het totale bedrag van de hen toekomende werkloosheidsvergoeding uitbetalen. Een eerste schijf zouden ze in Spanje ontvangen, het resterende geld na aankomst in hun thuisland. Dat zou de migranten volgens de regering de middelen moeten geven om in hun thuisland een nieuw bestaan uit te bouwen.

Uiteraard zijn er ook minpunten aan de voorstellen van de Spaanse regering. De beweegredenen zijn niet identitair-nationalistisch maar wel economisch van aard. Volgens de krant El Pais wil Madrid een terugkeerbeleid wegens de economische inzinking en de stijgende werkloosheid. Een tweede negatief punt is dat de vreemdelingen in ruil moeten beloven dat ze drie jaar lang niet meer naar Spanje terugkeren. Waarom niet definitief in plaats van “drie jaar”? Voorts behouden de vreemdelingen ook hun in Spanje opgebouwde pensioenrechten.

Ondanks deze negatieve punten is en blijft dit een baanbrekend voorstel vanwege een Europese regering. Het maakt het terugkeerbeleid bespreekbaar. Over gans Europa zal dit in de toekomst de enige mogelijke uitweg blijken: terugkeer naar de landen van herkomst voor alle niet-Europese vreemdelingen. Pleidooien voor het nog binnenhalen van nieuwe immigranten zouden strafbaar moeten gesteld worden, het zijn in wezen pleidooien voor mensenhandel waarbij men de mens reduceert tot een wezen dat economisch nuttig kan zijn.