Eenheidsstatuut voor alle werknemers

De als populist vermomde extremistische liberaal Dedecker van Lijst Dedecker heeft een schijnbaar zeer progressief ballonnetje opgelaten wat betreft de arbeidsstatuten voor arbeiders en bedienden. Hij stelt dat de twee verschillende statuten een totaal voorbijgestreefd concept zijn. Hij stelt verder dat het werk van een arbeider nu ook een intellectuele component bevat, zodat er nu nog weinig onderscheid is tussen hersenarbeid (bedienden) en handenarbeid (arbeiders). Op het eerste zicht zou een niet alerte lezer hieruit kunnen afleiden dat Dedecker voor een soort solidaristische samensmelting is van alle productiekrachten. Maar vermits werkgevers en zelfstandigen niet voorkomen in zijn hervorming van statuten, is er geen sprake van enige vorm van solidarisme. Dedecker heeft iets totaal anders voor ogen dan de bevordering van het solidarisme. De poging om tot een eenheidsstatuut te komen voor alle gesalarieerden is ingegeven om de loonlast te verlagen en vooral om opzeggingsvergoedingen bij afdankingen goedkoper te maken voor het patronaat.

Dedecker en zijn financiële sponsors weten al een hele tijd dat de komende periode er een zal zijn van afdankingen in de bedrijven en van loonvermindering in het algemeen. Om mensen op een goedkope manier te kunnen ontslaan willen Dedecker en zijn partij van het gezonde patroonsverstand nu plots aan de arbeidsstatuten gaan prutsen. De ontslagvergoedingen van bedienden zijn namelijk veel hoger dan die van de arbeiders, ontslagvergoedingen die nu al tot de laagste van de euro-kernlanden behoren. Ook wil Dedecker dat die ontslagvergoedingen nu worden omgevormd tot een soort morele schadevergoeding voor het verlies van werk. Dat heeft als voordeel – vooral voor de patroons – dat op schadevergoedingen geen sociale zekerheidsbijdragen moeten worden betaald en er ook minder belastingen op worden geheven. Hier wordt de wereld op zijn kop gezet door extremist Dedecker, hier zien we een ultraliberaal die het bestaat om te zeggen dat afdankingen immoreel zijn, maar die anderzijds als liberaal constant zit te verkondigen dat afvloeiingen van personeel gewoon uitgaan en opgedrongen worden door de vrije markt waar Dedecker een hevige voorstander van is. In de liberale logica worden afdankingen immers als een natuurlijk fenomeen gezien om de bedrijfswinsten op peil te houden. Wil dat nu zeggen dat Dedecker de marktwerking nu plots immoreel vindt? Neen, natuurlijk niet!

Voor Dedecker zijn niet de afdankingen immoreel. Neen, het zijn de sociale zekerheidsbijdragen en de belastingen die er op moeten betaald worden die in zijn ogen immoreel zijn en dus moeten worden afgeschaft. Dat sociale zekerheidsbijdragen moeten dienen om onder andere de afgedankte mensen aan een werkeloosheidsuitkering te helpen, is iets wat de liberale extremist stilletjes verzwijgt. Hij is namelijk niet van plan om – als hij eenmaal in de regering zit – die werklozen nog langer aan een uitkering te helpen. Vier maanden werkloosheidsvergoeding vindt onze politieke grootverdiener en zakkenvuller al ruim voldoende voor het gepeupel. Daarna kan iedereen de pot op. Als dat geen gezond verstand is!

Het standpunt van N-SA is dan wel niet zo simpel als dat van de mensen van het gezond verstand (LDD) het is wel meer volks en sociaal. Ons standpunt is ook beter om de binnenlandse consumptiekracht op peil te houden en is dus uiteindelijk ook beter voor onze middenstand nochtans de natuurlijke achterban van de verstandige mensenpartij van Dedecker. Het is inderdaad goed dat er een eenheidstatuut komt voor alle arbeidskrachten, maar dat mag niet leiden tot een vermindering van de welvaart van die arbeidskrachten. Als er maatregelen moeten genomen worden om onze concurrentiekracht te vrijwaren voor onze bedrijven, dan moet dat in een meer algemene context worden gezien. We mogen dan niet enkel het statuut van een deel van de bevolking grondig hervormen. Neen, we moeten onze volledige maatschappij en alle statuten van alle economische participanten durven in vraag stellen.

We moeten in onze bedrijven en in onze maatschappij een solidaristisch samenwerkingsmodel installeren, waar er kan gesproken worden over alternatieve vormen van loon dat een deel van het huidige loon kan aanvullen of compenseren. Daarbij moeten we zelf durven nadenken over een alternatief betaalmiddel (geld). De mensen kunnen voor dat alternatieve geld goederen en diensten verwerven. Het zou een niet inflatiegevoelige binnenlandse kost kunnen zijn, die geen invloed heeft op onze concurrentiepositie in het buitenland. Het uitgespaarde echte geld mag dan niet in de zakken van de privé-eigenaars worden gesluisd zoals de liberalen willen. Neen, deze middelen moeten gaan dienen om alle deelnemers aan de productie medeverantwoordelijk en mede-eigenaar te laten worden van het nationale economische gebeuren. Als we erin slagen om als volk een solidaristische economie uit te bouwen, waar de deelname van het gehele volk zal leiden tot een nieuwe dynamiek in het bedrijfsleven, dan pas zullen we in staat zijn om nieuwe producten en dus nieuwe markten te vinden. We zullen in deze optiek zeer competitief worden met het buitenland. Als we er zo in zouden slagen om onze economie een boost te geven, dan hebben we die morele schadevergoeding van Dedecker niet meer nodig. Maar om tot een samenleving te komen die meer solidair denkt en handelt hebben we geen liberalen nodig die de staat willen afbreken en al helemaal niet hun concept van een minimale staat. Als we een sterke economie willen, dan hebben we een staat nodig: een volksstaat. Om solidarisme te laten bloeien, hebben we een sterk staatsgevoel bij de massa nodig. En een sterke staat zal dan garant staan voor een sterke solidaire maatschappij.

Eddy Hermy
Algemene Coördinator