Nieuw-Solidaristisch Alternatief!

Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

Geschiedenis van de roerige Franse Nederlanden

Posted by drietand op 21 oktober, 2007

Het ontstaan van de Zeventien Provinciën

De Bourgondische Nederlanden waren onder Filips de Goede (1419-1467) symbool voor grote territoriale expansie en materiële opbloei van onze gewesten.

De naam verwijst naar gebieden van zeer uiteenlopende oorsprong, verworven tussen 1419 en 1477, jaar van het overlijden van Karel de Stoute.

Chronologisch noemen we in 1363 het hertogdom Bourgondië, in 1384 uitgebreid met Vlaanderen, Artesië en Franche-Comtè, verworven door Filips de Stoute. In 1419-1467 trok hij Holland, Brabant en Henegouwen, Picardië, Auxerre en Macon naar zich toe, terwijl kerkelijke gebieden als Kamerijk, Luik, Utrecht en Oversticht (wat thans Groningen, Friesland, Overijssel en Drenthe is) onder zijn invloed kwamen. Tussen 1467 en 1477 had Karel de Stoute ook nog Lotharingen, de Boven-Elzas en Gelre tot het zijne gemaakt en via het huis Bourgondië-Nevers was de invloedssfeer tussen 1405-1419 nog verder aangegroeid tot Rethel, Nevers en Besançon.

Onder de Bourgondiërs reikten de Franse Nederlanden wel degelijk tot boven de Somme / Zoom, met de graafschappen Ponteland (Ponthieu), Vimeu en Amienois als uitschieters. Daarmee werd kortstondig zelfs de situatie van 965, ontstaan door de veroveringen van graaf Arnulf de Grote, nog overtroffen! Niet voor lang echter, daar bij de dood van karel de Stoute in 1477 bijna de helft van alle Bourgindische bezittingen verloren ging w.o. het Boonse, Ponteland en de Picardische gebieden.

De Zeventien Provinciën

Karel V bracht de onder de Bourgondische hertogen ingezette eenmaking van de Nederlanden tot een goed einde. Hij verenigde de Zeventien Provinciën tot de Bourgondische Kreits (1549); in alle gewesten was de erfopvolging identiek (Pragmatieke Sanctie). Wel bleef het Prinsbisdom Luik onafhankelijk doch Karel V onderhield vriendschappelijke betrekkingen met de prins-bisschoppen die eveneens deel uitmaakten van het H. Roomse Rijk, maar dan van de Westfalische Kreits.

Historici hebben enige moeite gehad met de telling van de gewesten die Karel V door de Pragmatieke Sanctie van 1549 in één Bourgondische Kreits samenbracht. Fruin meende dat het de vertegenwoordiging in de Staten-Generaal betekende. Van der Essen toonde in 1946 aan dat Karel V over 17 feodale titels beschikte in de Nederlanden. Hij was namelijk graaf van Vlaanderen (1), Artesië (2), Henegouwen (3), Holland (4), Zeeland (5), Namen (6) en Zutphen(7), Hertog van Brabant (8), Limburg (9), Luxemburg (10) en Gelre (11), markgraaf van het H. Roomse Rijk te Antwerpen (12), heer van Friesland (13), Mechelen (14), Utrecht (15), Overijssel (16) en Groningen (17). In feite was het marktgraafschap Antwerpen reeds sedert de 12de eeuw geïncorporeerd in Brabant, vormden Holand en Zeeland één hertogdom sedert 1288, en waren Utrecht en Overijssel niet meer dan het Sticht en Oversticht. Anderzijds had Karel V blijkbaar geen feodale titels over Drenthe, de Ommelanden, Doornik en het Doornikse. De benaming ‘Zeventien Provinciën’ ging dus uit van een feodale structuur. Eeuwen van samenwerking resulteerde in een kruisbestuiving van verwante culturen en een onderlinge verbondenheid en eenheid, terwijl elke regio zijn plaatselijke bestuur en cultuur kon behouden.

Roerige Franse Nederlanden, hun afzondering van overig Nederland

In de bewogen geschiedenis van het Nederlandstalige Dietse volk dat men vaak Vlamingen noemt, nemen de Franse Nederlanden (Noord-Frankrijk) in het algemeen, en Frans Vlaanderen in het bijzonder, een vooraanstaande plaats in.
In het land van de Westhoek, Artesië en de Somme/Zoom liggen de wortels van onze taal, cultuur en tradities diep begraven onder het gewicht van eeuwenlange strijd! Een gebied van aanhoudende invasies en bittere oorlog, waar haast alle omringende landen tegen elkaar optrokken en waar de bodem met bloed van Fransen, Vlamingen, Engelsen, Spanjaarden, Oostenrijkers, Duitsers… enz. doordrenkt werd! Een smeltkroes van Romaanse en Germaanse cultuur, al naar gelang van menselijke, bodemkundige, economische en taalkundige factoren in mindere of meerdere mate culturen tot uitdrukking gekomen. Een kruitvat van internationale spanningen, een hoogwaardig gebied van grote ambachtelijke nijverheden en technische uitvindingen, een machtige agrarische reserve, na eeuwen strijd tenslotte door Lodewijk XIV onder de voet gelopenen door het verdrag van Nijmegen (1678) definitief bij Frankrijk ingelijfd. Aan die toestand hebben de Spaanse Successieoorlog (1701-1713), grenscorrecties tijdens de 18de eeuw, de Franse Revolutie, de Frans-Duitse oorlog (1870-1871), de bloedige slachtingen van 1914-1918 en vier jaar Duitse bezetting (1940-1944) geen wezenlijke verandering meer gebracht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: