Nieuw-Solidaristisch Alternatief!

Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

Voorwaarts naar revolutie!

Posted by drietand op 16 november, 2007

Het heersende systeem

De systeemdienaren, de bekende personen van het openbare leven (media, politiek, economie,…) zijn een product van hun eigen ideologie. Dit is enerzijds de vrije markteconomie en anderzijds het politieke liberalisme. Beide behoren tot het materialisme. Materialisme wijst erop dat de materie, geld en goederen dus, van beslissend belang is. Het kapitalisme, de succesvolle variant van het materialisme, beroept zich op het principe van de begeerte en de hebzucht. Begeerte naar materiële zaken en naar winstmaximalisatie.

Deze niet te bevredigen hebzucht naar steeds meer is de oorzaak van de huidige groei en toename, van het succes van het kapitalisme. Maar het is een natuurwet dat elke groei eenmaal ophouden moet. Tegen dat de kapitalistische grootheidswaanzin haar natuurlijke grenzen bereikt, zijn de planeet en de mensheid geruïneerd. Laten we het kapitalisme op dit punt eens van naderbij bekijken. Deze economische vorm beroept zich op het axioma van winstmaximalisatie. Concreet betekent dit dat elk die geld investeert, mogelijks veel wil verdienen. Om meer te verdienen moet hij meer verkopen. Om goedkoper te produceren (en hierdoor meer te verdienen), is het noodzakelijk waar mogelijk om grote oplages en aantallen van de producten te fabriceren. De aantallen zijn evenwel enkel aan de man te brengen indien de markt voldoende groot is en de consumenten voldoende koopkracht bezitten.

Hoe groter de gemeenschappelijke markt is, hoe groter de winsten voor de kapitalisten. De Vlaamse markt is bescheiden maar de Groot-Nederlandse toch betrekkelijk, de Europese markt is groter en de wereldmarkt nog veel groter. In een geglobaliseerde wereldmarkt die zo weinig mogelijk door de politiek gecontroleerd wordt (of kan gecontroleerd worden tenzij door een wereldstaat) zou de winst van de kapitalisten maximaal kunnen zijn en hun hebzucht het meest bevredigd. Het is echter onvoldoende om een reusachtige markt te bezitten, de consumenten in deze markt moeten ook dezelfde voorkeuren en interessen hebben.

Zolang er evenwel verschillende volkeren, stammen, rassen, tradities, culturen, mentaliteiten, talen,… bestaan, zijn kapitalisten gedwongen verschillende en onderscheiden producten aan te bieden. Dit vergt hogere investeringen en dus hogere kosten, bijgevolg minder winsten. De hebzucht van kapitalisten kan niet ten volle bevredigd worden, tenzij men er zich toe beweegt alle identitaire verschillen inzake culturen, rassen, volkeren,… te laten verdwijnen en vervangen door een eenheidsmens van gelijkgeschakelde consumptie-idioten.

Hierin bestaat een basisovereenstemming tussen de gevestigde politieke krachten, of ze nu liberaal zijn dan wel socialistisch. Ook de machthebbers hebben er het grootste belang bij dat hun onderdanen geen eigen normen, volgroeide structuren en tradities bezitten en bijgevolg niet tot collectief verzet kunnen overgaan. De multiculturele wereldstaat die vanuit het westen wordt gepropageerd en in de loop der tijd onvermijdelijk in een monoculturele wereldstaat moet uitmonden, is de ideale voedingsbodem voor het ontstaan van een parasitaire klasse. De onvoorwaardelijke, tot massa-mens gereduceerde persoon is opnieuw het ideale object voor uitbuiting, verdomming en manipulatie door deze parasitaire klasse.

Bijgevolg kan voor ons een deelname aan de macht, waarbij men zelf deel van de heersende klasse wordt, tot zolang niet in overweging gebracht worden, zolang de heersende klasse haar macht niet ontnomen wordt en haar schragende ideologie niet voor eens en voor altijd uitgespeeld is.

“Revolutionair” links als onderdeel van het systeem

Lang genoeg kon extreem-links zich als een “revolutionair” alternatief voorstellen voor het liberaalkapitalisme. Zelfs na de grandioze mislukkingen van de reëel bestaande marxistisch-socialistische systemen zijn er nog steeds warhoofden die het marxistisch socialisme als een revolutionaire ideologie aanzien. Ter rechtvaardiging van hun volksvijandelijke wereldbeschouwing wijzen ze bij hedendaags extreem-links op een ontaardde bureaucratie die het echte socialisme reeds van in den beginne zou verstoord hebben. Als men evenwel de doelstellingen van extreem-links wat naderbij bekijkt, ziet men al snel dat er geen revolutionaire inhoud is, maar dat het eerder als onzinnig tot zelfs karikaturaal kan bestempeld worden. In de geschiedenis van het ideeëngoed heeft de weinig succesvolle marxistische tweelingbroer van het kapitalisme uiteindelijk ook dezelfde doelstellingen als de kapitalistische concurrent. Wat betreft de vreemdelingenpolitiek werpt extreem-links de burgerlijke staat steeds voor dat het gemeenschappelijke doel van de wereldstaat niet snel en consequent genoeg nagestreefd wordt (“open grenzen voor iedereen”).

Deze kritiek is in zoverre gerechtvaardigd omdat de kapitalistische staat niet zo doelgericht naar de wereldstaat streeft zoals de links-extremisten op z’n minst theoretisch doen. Veeleer volgt het kapitalisme ook in deze de marktwetten, waarbij het grotere weerstanden tracht te omzeilen, zich soms tactisch terugtrekt en blootgestelde posities opgeeft. Zo wordt bruut geweld vanwege extreem-links vermeden en is het des te succesvoller. Marxistisch links is slechts de extremere en militantere uitdager van het liberaalkapitalisme, maar zeker niet de revolutionaire tegenkracht. Waarbij extreem-links dus uiteindelijk de onbewuste handlanger van het systeem is.

Revolutie in plaats van hervorming

Samengevat kunnen we stellen dat het de doelstelling is van de heersende klasse en haar dragende ideologie om een wereldomvattende kapitalistische multiculturele staat te scheppen. Juist daarom is het er de heersende klasse in Vlaanderen niet enkel om te doen om de volksnationale identiteit van de Vlamingen maar ook van die van de vreemdelingen te vernietigen. Daarom houden ze fanatiek vast aan dwingende “integratie” of assimilatie. Een systeem dat reeds duizenden plant- en diersoorten heeft uitgeroeid, zal zeker niet stoppen bij de volkeren. En de schijnbaar revolutionaire extreem-linksen zijn daarbij niks meer dan een verachtelijke nageboorte van de kapitalistische hoofdvijand.

Revolutionair is een ideologische en niet een gewapende strijd. Vooropstelling voor het bewandelen van de revolutionaire weg is een aangescherpt politiek bewustzijn van onze medestanders en militanten. Dit betekent de erkenning en het inzicht dat het systeem, ondanks een paar geneugtes die het biedt, principieel slecht is. De consequentie hieruit is logischerwijs dat men dit systeem niet kan hervormen maar moet opruimen en door iets nieuws vervangen. Een dergelijke visie noemt men gewoonlijk revolutionair. Eens dit bewustzijn bij de nationalistische kameraden aanwezig is, komt het erop aan het bewustzijn bij zoveel mogelijk mensen in die richting aan te scherpen. In relatie tot de toenemende sociale kwestie wordt een revolutie waarschijnlijk en kan het succes van revolutionaire strijdbewegingen en –partijen toenemen. Dan wordt het georganiseerde nationalisme van object tot subject van de politiek, van verdediger tot aanvaller!

(Met dank aan de Junge Nationaldemokraten, Berlijn, januari 2006)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: