Nieuw-Solidaristisch Alternatief!

Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

De huidige politieke klasse moet weg!

Posted by drietand op 10 januari, 2008

De komende tien jaar zullen heel belangrijke jaren worden voor ons land en voor Europa. In de meeste Europese landen – maar zeker in Vlaanderen – is er een immens probleem dat men nu al als het vergrijzingdrama omschrijft. In vele van onze landen is de bevolking drastisch aan het verouderen en is er ten gevolge van de massale toepassing van anticonceptie en van abortus een tekort ontstaan aan jonge mensen.

Het wordt een enorme uitdaging om dit probleem (en vooral de financiering van dit probleem) rond te krijgen. Om bevredigende oplossingen te vinden voor een dergelijke uitdaging moet er op een bijna revolutionaire wijze worden nagedacht over hoe we onze toekomstige maatschappij zullen inrichten en welke maatregelen er zullen nodig zijn. Tegelijkertijd is de economische realiteit totaal aan het veranderen. De economische en militaire machtsverhoudingen zullen verschuiven van Europa naar de huidige groeilanden zoals China, India, Rusland en Brazilië. De handel met die landen en de verdere economische expansie van die landen zijn nu al bepalend voor de Euromarkt. Dat zal tot gevolg hebben dat ons sociale systeem al maar meer onder druk zal komen te staan.

De groeilanden zullen massaal hun geld investeren in onze economie en zullen dus meebeslissen over de sociale consensus die er in ons land en in Europa zal heersen. Deze landen hebben geen affiniteit met wat wij verstaan als sociale welvaartsmaatschappij. Zij zijn er zelf tegenstanders van. Terwijl we juist een meer solidaristische maatschappij nodig zullen hebben om de sociale positie van onze eigen mensen te vrijwaren, worden we door de grote monopolies gedwongen om het sociale vangnet op te geven en zo onze eigen mensen machteloos over te leveren aan de geldmonopolies.

In een democratie, zoals de onze, zou het logisch zijn dat onze politici dan hun verantwoordelijkheid opnemen en voor het volk in de bres springen. Maar in dit land is er geen democratie in de echte betekenis van het woord. Wij leven al jaren onder een dictatuur van de partijaristocratie. Deze partijaristocraten hebben niet echt voeling met de mensen en hun noden. Zij moeten zich wel om de zoveel jaar laten legitimeren door de kiezer maar dat is niet bepalend voor de aard van de deze aristocraten.

Door het systeem van partijfinanciering en door de riante vergoedingen van de partijvertegenwoordigers is er een onoverbrugbare kloof ontstaan tussen volk en de gekozenen. De kloof tussen de politiek en de burger is er niet een van onbegrip voor de een of de andere, maar is veeleer een kloof geworden tussen volk en aristocratie. Ook het in de tijd onbeperkt uitoefenen van een mandaat (en dus het ontstaan van beroepspolitici) heeft ertoe geleid dat er geen echte volksvertegenwoordigers meer zijn.

De partijen krijgen een massa geld van de staat. Dat heeft geleid tot een partijbureaucratie die als echte baronnen heersen over de partijvazallen. Om zo lang mogelijk van de riante vergoeding te kunnen genieten (en om het leventje van luxe en vertier op kosten van de gemeenschap zo lang mogelijk te kunnen rekken) moet een partijvazal steeds braaf gehoorzamen aan de absolute orders van de partijbaronnen. Het zijn immers deze edelen die de plaatsjes op de lijsten toebedelen en die de trouwste en meest makke knechten mooie bijverdiensten gunnen.

Het enige doel van de huidige partijen is om hun eigen biotoopje van ongekende luxe zo lang mogelijk in stand te houden. Iemand die echte maatschappelijke veranderingen voorstelt die wordt door de partijbonzen vakkundig geliquideerd nog voor hij of zij op verkiesbare plaats terecht kan komen.

Het is dan ook een illusie om te denken dat de huidige politieke klasse risico’s zullen nemen om de hierboven beschreven uitdagingen aan te pakken. De zoon van baron Louis Tobback, Jongeheer Bruno Tobback, zei het in een interview klaar en duidelijk: “Wij, politici, weten wel wat de problemen zijn en we weten zelf wat we er aan moeten doen, maar dan zou niemand van ons nog herkozen worden.”

Met andere woorden: wij zijn geen politici geworden om iets voor het volk te doen maar wel om het volk iets wijs te maken en we zijn vooral politici geworden voor de poen. Wij hadden van de socialistische aristocraten niets anders verwacht maar deze parasiterende houding is nu vaste prik bij alle staatsgesubsidieerde partijen.

Als het volk verandering wil, dan zal ze eerst de huidige politieke klasse moeten dumpen. Samen met die profiteurkaste moet ook het huidige systeem van vertegenwoordiging hervormd worden. Wij moeten af van het statuut van beroepspolitieker. Om dat te bereiken moeten we de duur van een mandaat beperken tot bv. 2 termijnen. Ook de vergoeding moet lager, liever meer vertegenwoordigers dan weinig, maar peperdure en gemuilkorfde. Dat zal er toe leiden dat die personen veel onafhankelijker zullen zijn van de partijbaronnen en van de politiek als inkomensbron.

Gekozenen zullen dan weer volksvertegenwoordigers worden zoals het hoort. Partijen moeten niet door de overheid gefinancierd worden. Partijen zijn niet verkozen en zijn dus geen vertegenwoordigers van het volk, ze zijn alleen maar vertegenwoordigers van hun leden en de werking moet dan ook niet door de bevolking worden betaald, maar wel door de leden van die partijen.

Men kan voor verkiezingscampagnes alle deelnemende lijsten een gelijke toegang tot de staatsmedia geven zodat kleine lijsten niet meer kunnen gediscrimineerd worden. Partijvoorzitters mogen geen lid zijn van kamer of senaat. Zij mogen dan ook niet de regeringsonderhandelingen leiden, dat moeten volksvertegenwoordigers doen.

Als het volk weer echte vertegenwoordigers heeft dan zullen de problemen die op ons afkomen beter kunnen worden aangepakt.

In deze verrotte staat België zullen echter nooit zulke veranderingen gebeuren. België bestaat dankzij de politieke en moreel corrupte politieke klasse. Wij, als Nieuw-Solidaristen, moeten dan ook vechten voor een vrij Vlaanderen. Een Vlaanderen dat geen kopie mag zijn van de Baronie die België noemt!

Nationale democratie, geen partijendictatuur!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: