Nieuw-Solidaristisch Alternatief!

Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

Staatskapitalisme en monopoliekapitalisme

Posted by voorhoede op 20 mei, 2008

Het is nu voor niemand nog nieuws. De inflatie giert door het land, door Europa en door de wereld. Zoals een spook, ongrijpbaar. De inflatie (prijsstijgingen) is nu net zo geglobaliseerd als de handel. De vrije markt is een nachtmerrie geworden voor miljarden mensen. Jarenlang vertelde men dat de vrije markt zichzelf reguleert en corrigeert, maar wij hebben steeds gezegd dat deze opvatting een kapitale misvatting inhoudt. De huidige kredietcrisis, die één van de drijvende elementen is voor de prijsstijgingen, toont aan dat vrije markt gelijkstaat aan anarchie. We beleven nu het uiteenspatten van een megazeepbel die meer dan 25 jaar werd gevoed door speculatie en woeker. Deze crisis zal de ergste blijken sinds 1929 volgens Soros.

Aan het ongeremde vrije-markt-denken zal nu noodgedwongen en veel te laat een einde komen. Dit is een historische opportuniteit voor nationaal-revolutionairen en sociaal-activisten. Als de prijzen van levensnoodzakelijke producten blijven stijgen zoals ze nu doen (brood 13%, eieren 25%, benzine en diesel zelfs 25%), dan is het duidelijk dat de bevolking ooit op het tandvlees zal zitten. Dan pas zal voor veel mensen duidelijk worden dat passief ondergaan van de maatschappelijke gebeurtenissen geen optie meer is.

Voor veel jongeren zal het voor de eerste maal in hun leven overduidelijk worden dat de oude wereld over and out is. Gedaan met het feestje van de multiculturele mengmaatschappij. Gedaan met het in huis (land) halen van overbodige productiekrachten. Gedaan met de valse diversiteit en de valse verdraagzaamheid. Gedaan met het uitdelen van nationale rijkdommen via het verdelen van sociale fondsen en sociale structuren. Het feest is voorbij.

De harde werkelijkheid van het herverdelen en herindelen van onze maatschappij moet nog beginnen, want de oude indelingen en de oude structuren zullen geen oplossingen meer bieden voor de immense problemen die op ons afkomen. De vooral door onze jeugd gepercipieerde opvattingen over één open wereld zijn nu reeds achterhaald. We gaan naar een wereld van nieuwe machtsblokken en zich reorganiserende nationale staten. Dat de nationale staten niet meer dezelfde zullen zijn als de huidige mag duidelijk zijn als men de Europese staatsvorming bekijkt. Dat de machtsblokken nieuwe verbanden en nieuwe coalities zullen genereren, blijkt uit de vermenging van het bedrijfskapitalisme en het staatskapitalisme tot een oligarchisch monopoliekapitaal. Met andere woorden: de vermenging van Chinees staats- en privé-kapitaal en Amerikaans staats- en privé-kapitaal.

Het gigantische tekort op de Amerikaanse handelsbalans – vooral met China – zorgt ervoor dat er zich een nieuwe fase van vermenging tussen staatskapitaal en privé-kapitaal voordoet en er dus een synergie ontstaat tussen communisme en kapitalisme. Beide zijn poten van eenzelfde systeem en zijn nu als het ware aan het fuseren met elkaar. China verkoopt veel meer aan Amerika dan omgekeerd. De Chinese producenten van goederen worden door hun Amerikaanse klanten betaald in dollars. Dat willen die Chinezen natuurlijk omzetten in de plaatselijke munt (yuan), omdat ze hun kosten (lonen, afschrijvingen, energie) moeten betalen in die munt. De Chinese centrale bank wisselt op haar beurt de door plaatselijke producenten binnengebrachte dollars niet om in plaatselijke munt. Neen, ze behoudt die dollars.

Het louter opslaan van dat geld zou natuurlijk dom zijn en dat zijn de Chinezen helemaal niet. Neen, de Chinezen lenen dat geld uit aan de Amerikaanse staat, vooral via staatsobligaties. De Chinezen onderhouden dus de Amerikaanse consument, maar ze onderhouden en steunen ook en vooral de Amerikaanse staat. Zo financieren ze eigenlijk de oorlogen in Irak en Afghanistan. De Amerikanen kunnen dat natuurlijk alleen maar doen, omdat ze via de Chinezen kunnen lenen in hun eigen munt: de dollar. Dat is een unieke positie. De Amerikanen drukken waardeloos papier en laten de wereld geloven dat dit papier waardevol is. Als die zwendel ooit stopt – en dat zal gebeuren – dan is de ineenstorting van het monetaire stelsel zoals we dat vandaag kennen een feit.

De Chinezen doen dat alles niet uit altruïsme natuurlijk. Ze hebben ervaring met zaken doen, want ze zijn vroeger (tot 1890) al eens de grootste economie van de wereld geweest. De Chinezen houden de Amerikaanse consumptie (ook de oorlogseconomie) in stand uit eigenbelang, aangezien ze de productie en tewerkstelling in eigen land op peil moeten houden en zelfs uitbreiden om zo de macht van de communistische elite in stand te kunnen houden.

Hetzelfde geldt voor de Amerikaans machtselite. Zij moet de consumptiedrang van de eigen bevolking blijven voeden en via staatsinterventie en financiering in vooral militair onderzoek en militaire productie proberen om haar wereldhegemonie te behouden. Omdat het vanwege de lage Amerikaanse rente op dit ogenblik steeds oninteressanter wordt om de dollars om te zetten in leningen van staat tot staat, zijn de Chinezen nu overgegaan tot het zich inkopen in de Amerikaanse bedrijven en banken via aandelen in de grootste bedrijven. De massale kapitaalinjectie die de Chinezen gedaan hebben bij de bijna failliete Citigroep (Citibank in België) is daar een schoolvoorbeeld van. De symbiose tussen communisme en grootkapitaal zal op termijn volledig zijn.

Ook een algemene verarming van de wereldbevolking is het resultaat van de synergie tussen staatskapitaal en privé-grootkapitaal. De wereldwijde inflatie (verarming) is een gevolg van die wisselwerking tussen staatskapitaal en financiële monopolies. Iedereen in de financiële wereld beseft dat de dollar en de waarde van die munt eigenlijk door een staatsdictatuur (China) in stand wordt gehouden. Zonder die steun was de dollar al herleid tot een fractie van de huidige waarde en was er nu reeds een financiële krach.

Naast speculatie op grondstoffen is het duidelijk dat de ontwaarding van de dollar en de schuldenberg van de USA de oorzaak zijn van een wereldwijde verschrompeling van de waarde van geld. Voor diegenen die denken dat de euro hier een perfecte oplossing biedt en dat een scenario zoals dat in de VS zich niet zal herhalen in de Eurozone moet het volgende toch tot nadenken stemmen. Volgens de Europese commissaris Peter Mandelson vergroot het handelstekort tussen China en Europa elk uur met 15 miljoen dollar. Volgens economen is zoiets onhoudbaar (je moet om dat in te zien toch niet echt slim zijn). Het feit dat massa’s producten op de markt worden gedumpt die hier geen enkele meerwaarde in de vorm van loon en dus van koopkracht genereren plus het feit dat de handel met China vooral in dollar gebeurt, zorgt voor enorme prijsstijgingen, omdat de invoerders het dollarverlies willen goedmaken.

Hetzelfde geldt voor de olieprijzen. De olieproducerende landen laten de prijs stijgen om de ontwaarding van het Amerikaanse papier dat ze ervoor krijgen te kunnen compenseren. Door de massaconsumptie van buitenlandse goederen en de uitbesteding van de productie van die goederen aan gecentraliseerde, grootkapitalistische productielanden is ons binnenlandse en zelfs ons Europese inkomensniveau volledig uit balans aan het raken.

Vlaanderen heeft traditioneel altijd een hoge spaarquote gekend en kan een tijdje de kost van het overconsumentisme opvangen. Maar het spaargeld zit vooral bij de vorige generaties en die zijn nu doodsbang geworden voor de toekomst, waardoor ze het spaargeld zelf houden. Komt daarbij dat de belgische machtsmaffia een gigantische schuld heeft opgebouwd. Voor de jongeren is de oude economische en culturele wereld van vandaag een sta-in-de-weg voor de toekomst. Jongeren moeten beseffen dat ze het heft in handen zullen moeten nemen. Ze zullen moeten leren dat er weer meer gemeenschap en meer volksbewustzijn nodig zullen zijn, willen ze een deel van hun welvaart behouden.

Met George Soros zouden we kunnen besluiten: “Je hebt autoriteiten nodig die de excessen van de vrije markt binnen de perken kunnen houden”. Maar wij zijn geen speculanten en woekeraars, zoals mijnheer Soros. Wij pleiten dus voor meer verdergaande maatregelen. Wij hebben een onafhankelijke staat nodig die zich ontdaan heeft van de belgische parasitaire machtskaste. Wij hebben een nieuwe op volkscohesie gerichte samenleving nodig. Wij hebben een nieuw-solidaristische economie nodig gebouwd op een sterke solidaristische staat. Om te strijden tegen de samenbundeling van staatsmonopolies en privé-monopolies is er maar één weg: de derde weg. Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief. Alle mensen die niet aan de kant willen staan toekijken, alle jongeren die zich niet willen laten afmaken door kapitaal en belgisch profitariaat. Voor jullie is er maar één weg: sluit aan bij het N-SA!

Eddy Hermy
Algemene coördinator

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: