Nieuw-Solidaristisch Alternatief!

Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

Verwoerd

Hendrik Frensch Verwoerd werd geboren in Amsterdam op 8 september 1901 en werd vermoord in Kaapstad op 6 september 1966. Op tweejarige leeftijd emigreerde Verwoerd met zijn ouders naar Zuid-Afrika. Zijn vader, Wilhelm Verwoerd, was een zendeling. Hij promoveerde in 1924 met een proefschrift in het Afrikaans in de psychologie aan de Universiteit van Stellenbosch. Eind de jaren ’20 studeerde hij enige tijd in de Duitse steden Hamburg, Leipzig en Berlijn. Verwoerd was in 1927 gehuwd met Betsie (Elisabeth) Schoombee die hem zeven kinderen zou schenken: vijf zoons en twee dochters. In 1928 werd hij tot hoogleraar sociologie benoemd aan de Universiteit van Stellenbosch en in 1930 maakte hij een reis naar de Verenigde Staten van Amerika. Verwoerd was in zijn hart een boer, het plattelandsleven en visvangst boeiden hem. Voorts was hij als idealist betrokken in meerdere projecten voor volkshulp, bedoeld voor de meer dan 25% van de Afrikaners die in armoede leefden. Van 1937 tot 1943 was hij hoofdredacteur van de krant ‘Die Transvaler’. In die functie ijverde hij voor de culturele verheffing van de Afrikaners. Daarnaast nam zijn gedachtegoed soms antisemitische vormen aan. ‘Die Transvaler’ was een uitgave van de Nasionale Party die een oppositiepartij was, de regerende Verenigde Party verguisde Verwoerd, en zijn gezin kreeg het door tegenwerkingen dan ook al snel financieel zwaar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Verwoerd uitgesproken pro-Duits en anti-Brits. Samen met Hans Strijdom bouwde Verwoerd de NP en haar blad uit tot een gedegen organisatie die opkwam voor een Afrikaner-republiek, bevrijd van overheersing door de Britten, van Engelssprekenden en van het Groot-Kapitaal.

De Transvaalse NP won in 1948 een onverwacht groot aantal zetels. Verwoerd was eerst actief als senator, nadien van 1950 tot 1958 als Minister van “Naturellesake” onder de premiers D.F. Malan en Hans Strijdom. In samenwerking met de volkskundige dr. Werner Eiselen focuste Verwoerd op een nieuwe benadering, uitgaande van de etnische eigenheid van de bevolkingsgroepen. Hij geloofde sterk in de gescheiden volksontwikkeling, de apartheid. Verwoerd voerde een interne dekolonisatie door, hij redeneerde dat de verschillende etnische groepen best in hun eigen leefgebied zich konden ontwikkelen volgens hun eigen behoeften zonder dat de ene groep de andere nog zou overheersen. In 1958 volgde hij de overleden Strijdom op als zesde eerste minister van de Unie van Suid-Afrika. Als premier schafte hij het stemrecht voor de kleurlingen af -iets wat Malan en Strijdom niet was gelukt- en introduceerde hij het beleid van de thuislanden of Bantoestans, gebieden die moesten worden ingericht om de Bantoes (verzamelnaam voor de zwarte bevolkingsgroepen van Zuid-Afrika) te huisvesten. De thuislanden zouden dan later “zelfbestuur” moeten krijgen. Als reactie op de internationale kritiek op het apartheidsysteem heeft Verwoerd eens gezegd dat hij liever hoorde dat men het systeem omschreef als goed nabuurschap.

In 1960 verlaagde Verwoerd de stemgerechtigde leeftijd voor blanken van 21 naar 18 jaar en gaf hij de blanken stemrecht in Zuid-West Afrika (nu Namibië, destijds een door Zuid-Afrika bestuurd mandaatgebied van de VN).Na het bloedig neerslaan van de demonstratie in Sharpeville op 21 maart 1961, ontstaan er in Zuid-Afrika zwarte protesten en een kapitaalsvlucht uit het land. In de nasleep van Sharpeville wordt Verwoerd door een gestoorde man meerdere keren in het hoofd geschoten. Verwoerd overleeft de aanslag nipt maar een aantal kabinetsleden meenden dat er politieke toegevingen en maatschappelijke veranderingen moesten komen. Verwoerd gaat daar niet op in en slaagt erin de situatie in het land al snel weer te stabiliseren. In 1961 lukt het Verwoerd om van Zuid-Afrika een republiek te maken. De premiers voor hem (Malan en Strijdom) was dat niet gelukt, omdat de Verenigde Party en de Engelstalige minderheid zich daar tegen verzetten. Bij een referendum over de vraag of Zuid-Afrika een republiek moest worden, sprak 52% van de blanke kiezers zich uit vóór de republiek. Op 31 mei 1961, 59 jaar na het einde van de Boerenrepublieken, ontstaat de Republiek van Suid-Afrika, los van Britse symboliek en heerschappij. Verwoerd, die voorheen een voorstander was van een Afrikanerrepubliek, meent nu dat de Afrikaners hun toekomst het beste verzekerd kan worden binnen een blanke republiek. Toen Zuid-Afrika een republiek was geworden, zei Verwoerd Zuid-Afrika’s lidmaatschap van het Britse Gemenebest op.

Ondertussen werkte Verwoerd in zijn veiligheidsbeleid aan een bufferzone rond Zuid-Afrika. In de strijd tussen het marxistische blok en de westerse wereld waren ook Zuid-Afrika en de buurlanden betrokken. Door zijn anti-communistisch beleid kreeg Verwoerd enigszins steun uit de westerse wereld maar er kwam vooral vanuit de VN toenemende druk op zijn binnenlands beleid. Verwoerd stelde dat sommige media en regeringen in het westen Zuid-Afrika als zondebok gebruikten en in geopolitieke belangen bereid waren om de blanke regering in Zuid-Afrika op te offeren. Voorts meende Verwoerd dat het naoorlogse Europa gedesoriënteerd was in haar lotsbestemming door koloniale schuldgevoelens en daarom Zuid-Afrika aanvielen. In 1964 werd de Rivonia-bende ontmanteld, een terreurgroep die banden onderhield met het ANC en de communistische partij van Zuid-Afrika. Eén van de opgepakte leden was Mandela, die tot levenslange gevangenisstraf werd veroordeeld, tot meer dan 10 jaar na de opsluiting van de ANC-leiders was er geen noemenswaardige onrust meer bij de zwarten.

Het beleid van Verwoerd werd gaandeweg gecontesteerd door liberale krachten in de pers, de universiteiten en de kerken, Verwoerd zocht steun in de Afrikaner-Broederbond. Het bewind van Verwoerd betekende voor jonge Afrikaners niettemin een gouden tijd. Infrastructuur en industrie werd uitgebouwd, de positie van het Afrikaans als taal werd verstevigd, het land bouwde een kernreactor nabij Pelindaba, er is het dambouwproject op de Oranjerivier, het BNP van Zuid-Afrika steeg van 1961 tot 1966 met maar liefst 30%. Verwoerd en z’n partij winnen in 1966 overtuigend de verkiezingen en in een nochtans kritisch artikel in Time Magazine van augustus 1966 wordt hij voorgesteld als “one of the ablest leaders Africa has ever produced.” In september 1966 wordt Verwoerd tijdens een parlementszitting doodgestoken door Dimitri Tsafendas, een communistische klerk van Mozambiqaanse afkomst.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: