Nieuw-Solidaristisch Alternatief!

Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

De Vlaamse Leeuw

De oorsprong van het symbool de Vlaamse Leeuw is niet eenduidig te verklaren. Volgens de overlevering werd de zwarte leeuw op een gouden veld veroverd door Filips van den Elzas, notabene de eerste Franstalige graaf van Vlaanderen, tijdens de Kruistochten, op een zekere “Nobilion, koning van Abilene en Syrië”. Dit blijkt een wijdverspreide fabel te zijn, die overigens gretig door de multicul-lobby aangenomen wordt om te beweren dat het bekendste Vlaams-nationale symbool een Arabische oorsprong zou hebben. Het gebruik van de leeuw in de heraldiek is niet uit de Arabische wereld afkomstig, de leeuw is al lang voor de kruistochten in Europa bekend, ondermeer bij de Romeinen. Een tweede fabel is de mening die sommigen toegedaan zijn als zou het eerste symbool van het Graafschap Vlaanderen een rode zon met gele stralen op een blauwe achtergrond was, genaamd “Oude Vlaenderen”. Het is nu nog te zien is in de vlag van de provincie West-Vlaanderen. Het zou om een verzinsel uit de 14de eeuw gaan.

Sommigen menen dat de Vlaamse Leeuw voor de eerste maal werd gebruikt door Robrecht de Fries, één van de belangrijkste graven van Vlaanderen, tijdens de slag bij Bavikhoven (Kassel, Zuid-Vlaanderen) waar de Grafelijke troepen het leger van de Franse koning Filips I –gesteund door bondgenoten uit Luik en Henegouwen- een nederlaag bezorgden. Deze veldtocht was de eerste Franse nederlaag tegen Vlaanderen. Anderen beweren dat de Vlaamse Leeuw voor het eerst opdook op een zegel van Filips van den Elzas daterend uit 1162. In elk geval heeft hij de Vlaamse Leeuw dus niet meegebracht van de Kruistocht uit 1177. De reden waarom Filips van den Elzas het familiewapen ruilde voor een leeuw is onduidelijk. Mogelijke verklaringen kunnen zijn dat Filips de leeuw overnam van de hem bekende Engelse Plantagenet-familie of dat hij de leeuw overnam van Willem van Ieper, Filips rivaal voor de Vlaamse troon als afstammeling van de vorige Vlaamse graaf. Willem van Ieper kan de leeuw als embleem geërfd hebben van zijn vader, of het meegebracht hebben uit Engeland in de periode 1133-1155. De leeuw die Willem van Ieper als symbool had was een gaande leeuw, geen klimmende zoals in de huidige vlag. De oorsprong van de gaande leeuw wordt gezocht in de draak dat als oud Europees symbool nog terug te vinden is in de vlag van Wales. Filips koos in tegenstelling tot zijn concurrent voor de Vlaamse troon Willem, niet voor een gaande maar wel voor een klimmende, staande leeuw. Toen werd de klimmende leeuw geassocieerd met het christendom, de gaande leeuw daarentegen eerder met het heidendom.

Tijdens de Guldensporenslag van 1302 stonden de Vlaamse troepen in elke geval niet volledig achter de Leeuwenvlag geschaard, wellicht waren er op de Groeningekouter zelfs vrijwel geen Vlaamse Leeuwen te zien. Enkel Robrecht van Bethune, bijgenaamd de Leeuw van Vlaanderen, had als symbool een Vlaamse Leeuw. In 1302 sprak men nog van de ‘Liebaerts’ (Vlaamsgezinden) tegenover de Leliaerts (Fransgezinden). De term “Klauwaerts” voor Vlaamsgezinden zou pas later opduiken. Er werd op dat moment nog geen onderscheid gemaakt in de heraldiek tussen leeuwen, panters, luipaarden. Er kwamen zelfs mengvormen voor van wat als “dappere” diersoorten werd aanzien. In het woord “Liebaart” kan “lupard” herkend worden.

Als politiek symbool zou de Vlaamse Leeuw pas ten volle betekenis krijgen in de 19de eeuw, meer bepaald na het verschijnen van Hendrik Conscience z’n boek ‘De Leeuw van Vlaanderen’ in 1838. Dit boek heeft vele generaties Vlamingen voor de Vlaamse strijd doen kiezen en bezorgde de Vlaamse Leeuw de status van symbool voor gans de Vlaamse volksgemeenschap. Er bestaat heraldische discussie over de vraag of de Vlaamse Leeuw oorspronkelijk nu al dan niet rode klauwen en een rode tong had. De eerste leeuwen die in de heraldiek werden gebruikt, hadden geen tong. De eerste beschrijvingen van de Vlaamse Leeuw in de 13de eeuw, wijzen op zwarte klauwen en indien er al een tong werd afgebeeld, was deze eveneens zwart. De eerste rode tong en klauwen verschijnen halverwege de 14de eeuw, dus na de Guldensporenslag. Het is fout te beweren dat de rode kleur werd aangebracht in de 19de eeuw om de Belgische kleuren in het Vlaamse symbool binnen te brengen. In elk geval wordt vandaag de dag de leeuw met rode tong en klauwen wel aanzien als een “tamme” Vlaamse Leeuw, symbool van de officiële Vlaamse overheid die schatplichtig is aan de Belgische staat. Daarom gebruikt het N-SA enkel een volledig zwarte leeuw op een goudgeel veld.

Advertenties
 
%d bloggers liken dit: