Nieuw-Solidaristisch Alternatief!

Het identitair en revolutionair verzet! – Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

Posts Tagged ‘verkiezingen’

Bollekenskermis in Beieren: rechts krijgt opdonder

Posted by matrix1302 op 30 september, 2008

Vorige zondag, 28 september, waren het verkiezingen in de Duitse deelstaat Beieren. De historische heersers op het meest conservatieve deel van Duitsland, de rechtse christen-democratische CSU, leed daarbij een historische nederlaag. Mooi zo! De CSU had zich de voorbije jaren vooral ingespannen om van Beieren een politiestaat te maken die het bestaande systeem moet bewaken.

Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Posted in duitsland | Getagged: , , , | Leave a Comment »

Toekomstige Amerikaanse president wacht een dom volk

Posted by voorhoede op 20 mei, 2008

WASHINGTON 15/05 (BELGA) = Wie ook de nieuwe president van de Verenigde Staten wordt, hij (of misschien dan toch zij) krijgt een onwetend volk voor zich. Volgens het tijdschrift Newsweek gelooft vandaag 41 procent van de Amerikaanse bevolking dat Saddam Hoessein bij de aanslagen van 11 september 2001 betrokken was. Zo’n veertig procent van de Amerikanen onder de 44 jaar heeft nog nooit een boek gelezen en een derde van de jonge burgers kan Irak noch New York op een landkaart aanduiden.

Lees de rest van dit artikel »

Posted in amerika | Getagged: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Verkiezingen in Italië

Posted by voorhoede op 22 maart, 2008

Op 13 en 14 april zijn er weer parlementsverkiezingen in Italië. Als er één reden is om te gaan stemmen, dan is dat wel het verkiezingskartel La Destra Fiamma Tricolore. Belangrijke boegbeelden van dat kartel zijn respectievelijk Francesco Storace en Gianluca Iannone. Het is niet zozeer die eerste die ons als nieuw-solidaristen interesseert, maar wel die laatste. Iannone is onder meer bekend als zanger van ZetaZeroAlfa en bezieler van de projecten Casa Pound, Mutuo Sociale en sinds vorige zomer Radio Bandiera Nera. Hij heeft in grote mate bijgedragen aan de nieuwe en vernieuwende koers die Fiamma Tricolore de laatste jaren vaart en die kan worden omschreven als “fascisme van het derde millennium”.

Posted in actua, italië, media | Getagged: , , , , , , , | 10 Comments »

Verkiezingsfraude

Posted by drietand op 16 november, 2007

Het wordt steeds duidelijker dat zich overal ter wereld bij verkiezingen “onregelmatigheden” voordoen. Noem het maar fraude. Hoe kan het dat ook in Europa — de bakermat van deze vorm van zogenaamde democratie — zo’n fraude heerst? Het is een mythe dat enkel “bananenrepublieken” vatbaar zouden zijn voor grootschalige stemvervalsing. Integendeel: verkiezingsfraude is ook in de Westerse landen een systematisch gegeven. De vervalsing gebeurt niet sporadisch of lokaal. Niet enkele geïsoleerde individuen of gecorrumpeerde politieke partijen zijn ervoor verantwoordelijk. Het gaat om een interne uitholling van de waarden die ten grondslag liggen aan dit systeem. De Amerikaanse inlichtingendienst CIA heeft zelfs een afdeling die zich uitsluitend bezig houdt met het “bevorderen van democratische kandidaten en organisaties” in verkiezingen, vooral actief in Latijns-Amerika en Oost-Europa. Ex-CIA agent Philip Agee publiceerde hier reeds over, en haalde als voorbeelden ondermeer de inmenging in de Venezolaanse verkiezingen aan, ten nadele van de anti-Amerikaanse president Chavez.

Verkiezingsfraude werd tussen 2004 en 2006 vastgesteld bij gemeenteraadsverkiezingen in het Engelse Lancashire, Birmingham, Bristol en diverse andere Engelse steden en dorpen. Naar het voorbeeld van de memorabele Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2000, blijken ook in Engeland stemmen via de post potentiëel het meest frauduleus te zijn. Meer daarover blijkt uit dit onderzoek van het Brits Hooggerechtshof — er wordt gesproken van genoeg fraude om een volledige verkiezing ‘te stelen’. Dat schijnt ook tot delen van de Britse regering door te dringen. Door de mazen van het medianet sijpelden namelijk ook berichten dat er fraude was gebeurd bij gemeenteraadsverkiezingen in Nederland. Vervalsingen spreiden als een plaag over heel het Europees continent. In 2004 spraken Roemeense NGO’s van een potentieel massieve verkiezingsfraude. Fraude in Europa bij verkiezingen blijkt systematisch te gebeuren. Iedereen herinnert zich nog het débacle in de Italiaanse parlementsverkiezingen van 2006, toen ongetelde stembiljetten bij het vuilnis belandden. Voormalig premier Berlusconi had toen stevig de teugels van de binnenlandse diensten in handen.

Net zoals in de Verenigde Staten stemmen ook de Vlamingen voornamelijk via computerstemmachines. De burgers krijgen magnetische kaarten die in de gleuf van de stemmachine moeten worden gestoken. De kaarten registreren de stemkeuze van de burger, die vervolgens de kaart weer uit de machine haalt en hem terugbrengt naar de lokale stembureaucomputer, die alle kaarten inslikt en schijnbaar hun resultaten op een floppy disk registreert. Na sluiting van het stembureau worden alle floppy disks van alle stembureaus dan gecentraliseerd in het lokale gemeentehuis om er achter gesloten gordijnen te worden ‘geprocedeerd’.

In de kleinere, landelijke streken waar met papier gestemd wordt, moeten stemresultaten per telefoon naar de (partijdige) centrale provinciegouverneur worden meegedeeld, die dan hun “correctheid verifieert” en het uiteindelijke resultaat aan de partijleden meedeelt. De keten van de stemoptelling is zo geperforeerd en ontransparant dat fraude simpelweg één van de onderdelen moet binnensijpelen om succesvol te zijn. België, kortom, is allerminst immuun voor stemvervalsing. De introductie van het automatisch stemmen doet daar weinig goed aan. Wat in het Belgisch stemhokje gebeurt is onomwonden boerenbedrog: het afdrukken van een individueel confirmatiebiljet met je stem op laat wellicht een sussende bedoeling achter bij de stemmer, maar is totaal irrelevant op controlegebied. Want het hart van de fraude gebeurt vermoedelijk daarna, op een andere plaats: daar waar de stemmen uit de stemcomputers verzameld, daadwerkelijk opgeteld en vervolgens meegedeeld worden (gewoonlijk in het gemeentehuis). Dit optelsysteem is opvallend vatbaar voor inmenging. Omdat dat systeem volledig losstaat van de eigenlijke stemcomputers: het speelt zich af achter gesloten schermen, buiten enige parlementaire controle.

Bij koninklijk besluit wordt de hele Belgische stemketen gecontroleerd door een bepaalde dienst van het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Onder het mom van “veiligheid” wordt de stemoptelling helemaal onttrokken van extern, parlementair overzicht. Het totale gebrek aan transparantie, alsmede de partijdigheid van de verantwoordelijken van dat optelprocédé, kan men persoonlijk gewaarworden als toezichter tijdens de verkiezingen. Partijafgevaardigden worden soms niet toegelaten de telling te observeren: het was strikt verboden de kamers te betreden waar zich het telproces afspeelde. Waarom? Partijleden moesten op sommige plaatsen simpelweg wachten op een blad papier met de vermoedelijke resultaten op.

De aanwezige administratie, waaronder niet op zijn minst de hoofden van de telbureaus, zijn vaak om te beginnen zo ver verwijderd van enige neutraliteit als maar kan. Soms kraaien ze zelfs victorie bij het lezen van de resultaten van de partij van hun voorkeur. Soms ziet men partijsympathisanten als “neutrale” tellers aan het werk in het tellen van de stemmen. Zogenaamde telgetuigen, officieel door een partij afgevaardigd, blijken in de praktijk gewoon mee te werken in het tellen van de vele stembrieven! Een laatste hoop voor een partijgetuige om enige impact te hebben op het stemsysteem is dat hij zijn opmerkingen kan laten noteren in een officieel document dat door de partij, indien gewenst, kan gebruikt worden om protest aan te tekenen en een hertelling te vragen. Dit officiële document is het zogenaamde Proces-Verbaal. Het is reeds gebeurd dat de verantwoordelijke in een telbureau weigerde om het document op te maken, soms vanwege de druk door tellers die zo snel mogelijk naar huis willen. Deze verbazende weigeringen om het Proces-Verbaal op te stellen zijn niet enkel in overtreding met de correcte verkiezingsprocedure, het is kortweg frauduleus. Het PV is een fundamentele vereiste om de verkiezingsdag te legitimeren. Zonder het door de partijgetuige ondertekende document kan een politieke partij onregelmatigheden in de verkiezingsprocedure niet aanvechten.

Verkiezingen: oubollig en vals!

Het organiseren van verkiezingen (stemplicht of stemrecht speelt daarbij geen rol) wordt maar al te vaak voorgesteld als een noodzakelijke voorwaarde voor een democratie. Fout! Verkiezingen zijn net als het parlementarisme niets meer of minder dan een middel, een ideologisch gekleurd middel. Democratie moet losgekoppeld worden van begrippen als verkiezingen, parlement,… Regelmatig duikt het pleidooi op ter afschaffing van de stem- of opkomstplicht en de invoering van stemrecht. Hierdoor hoopt men alle zogenaamde proteststemmers en niet-geïnteresseerden weg te houden van de stembussen. Opnieuw moeten we er op wijzen dat dit geenszins een verbetering van democratie inhoudt.

Meningen zijn niet gelijk of gelijkwaardig! De mening van een persoon die enkel begaan is met zijn eigen materiële welvaart en rijkdom, desnoods ten koste van anderen, maar niks inhoudelijks van politiek afweet; wordt in het verkiezingssysteem als gelijkwaardig beoordeeld aan de mening van een persoon die aandacht heeft voor het algemeen belang en inhoudelijk politieke en sociaal-economische problematiek kent. Reeds bij het Verdinaso wees men op dit onzinnig karakter van stemrecht in de liberaal-democratie. Het verouderd taalgebruik verandert niks aan de waarde van de inhoud(*):

“Wat is die democratie, wat hebben wij daaraan? Wij hebben vooreerst en aan de basis: het politiek algemeen stemrecht. Zijt gij met mij akkoord dat dit onzedelijk is?

Onzedelijk:
dat de stem, dat de politieke waarde even groot is van den domme als van den wijze, van den jonggezel als van den man met vrouw en zeven kinderen, van den portier als van den man die goederen beheert en honderden te werk stelt, van den moreel hoogstaande als van den man aan lager wal?! Zijt gij met mij akkoord dat dit onzinnig is?

(…)

En dat spel dat men de goede lieden dus laat spelen, noemt men dan: het uiten van den wil des volks! Zijt gij het eens met mij, dat ge, om te willen, moet weten wàt, dat ge moet kennen, dat ge moet kunnen onderscheiden, vergelijken en oordeelen? Wat liggen de bedriegers dan in dit geval nog van een wil te praten??

(…)

Maar wacht, ze maken het nóg bonter! Zij spreken van een souvereinen wil. En dat wordt al een in-gemeene grap. Een souverein die niet weet waar hij staat, wat hij kan, wat hij mag, een souverein waarmee men draait als een tol! Ik kan er niet aan doen, maar telkenmale ik aan het spektakel denk van de gewetenlooze politiekers die daar het wierookvat van den souverein voor uwen gevel zwaaien, rijst mij het beeld voor de oogen van den zwakzinnige wien een troep verwatenen met plechtig misbaar van den “Keizer” geven…
Zoo hoonend, zoo bloedig beleedigend is per slot dat spel, dat men met u, gewaande, bespogen en bedrogen souvereinen speelt!

En wie mij dan nog tegensputtert:
Jamaar, wij geven onze souvereiniteit in vertrouwen af, aan bepaalde vertegenwoordigers, dien antwoord ik: men geeft niet wat men niet heeft.

(…)

En dan dit parlement!
Mij begeeft bijna de moed over dit kakelende en palaverende negerdorp, uit te weiden… De harde karwei van dit betoog noopt er mij nochtans toe een paar elementaire constataties te doen.
Ten eerste: Ondeskundige lieden zijn verplicht, deskundige deputé’s te kiezen.
Gevolg: in den regel stellen de ondeskundigen, ondeskundigen aan om deskundig te doen: dat gaat niet;
per malheur stellen de ondeskundigen toch een deskundige aan om deskundig te doen: maar die mag dan niet of hij wordt door zijn peters niet begrepen en er de eerstvolgende maal uitgeworpen. Triestig, hopeloos geval!
Ten tweede: En deze verzameling nu, vormt, wijzigt of ontbindt de regeeringsploeg: het uitvoerend gezag. En waar men u naar Gheel verwijzen zou, moest gij ter wille van den goeden gang van zaken beweren dat een schoolklas elke 6 maand van meester moet veranderen, een onderneming elke 5 maand van bestuurder en een legereenheid elke 4 maand van overste; daar wijzigt men per seizoen een ministeriebezetting hier of een ministeriebezetting daar, of gewoon de heele zaak “en bloc”. En wie vandaag begenadigd is de boeren uit hun nood te helpen, moet morgen maar begenadigd zijn de zwarten te beschaven. Allertriestigst, allerhopeloost geval!!
Ten derde: Eén beroep is werkelijk en wettelijk georganiseerd: de corporatie van de parlementariërs, die zelf haar eigen rechten en privilegieën heeft geschapen en verbeten met alle middelen des regimes verdedigt.
Ziedaar de Staat:
een collectiviteit van: ter zake veelal onbevoegden, van onverantwoordelijken, van alle waar gezag verbeurenden, van alle natuurlijke rechten aan de familiale en corporatieve gemeenschappen ontkennenden: de brutale, onwaardige, volksvernietigende dictatuur der souvereine parlementariërs. Catastrofaal geval!

(…)

En de wil van het volk?
Die verandert niet naar kleur of partij. Die spreekt niet uit een vierljaarlijksch stembiljet. Die is, die leeft over alle geslachten en alle eeuwen, éénig, één. En die luidt: arbeiden, menschwaardig arbeiden, menschwaardig leven, in rechtvaardigheid, in veiligheid, in grootheid, in sterke, natuurlijke, in eigen grond en wezen gewortelde ORDE!”

(* Uit: LE ROY, P., Orde in België. Uitgave van het Verbond van Dinaso-Corporaties, 48p.)

Posted in Uncategorized | Getagged: , , , , | Leave a Comment »